ทำอะไรกันอยู่ฤานี่เรา? (แด่ 7 ตุลา 51)

กระสุนหวีด หวิวจากซ้าย เข้าเสียบอก
ปลายธงแหลม แทงทะลุ ทั้งปอดตับ
รถถอยทับ ร่างทั้งร่าง ที่นอนราบ
แขนฉันขาด ขาฉันขาด ฉันขาดใจ

เพื่อนขาดใจ อย่าปล่อยให้ ใจเราขาด
ความเป็นมนุษย์ อย่าให้พลาก ไปจากใจ เราทั้งสอง
มองให้เห็น ความเจ็บปวด ความสูญเสีย ของกันและกัน
ใครทำเพื่อน ใครรับผิด จักเป็นไป ตามกระบวน
อย่าโต้ตอบ ผลักไสกัน ด้วยความแค้น ความเกลียดชัง

ตั้งสติ คิดกันใหม่ ทวนสาเหตุ
ความเจ็บปวด และความตาย เตือนเราแล้ว
จักต้องมี หลายสิ่ง ผิดพลาดไป
ในหนทาง ความขัดแย้ง ที่ผ่านมา

ตั้งสติ คิดกันใหม่ ทบทวนดู
หนทางสู้ มีให้มาก หลากทางเลือก
อย่าปิดกั้น ทางให้เหลือ แลกชีวิต
อย่าผลักดัน สถานการณ์ ถึงจุดเดือด จุดแหลมคม

สู้สุดใจ สู้สุดกาย สู้ไปเถิด แต่อย่าสู้ กันจนตาย
เพราะชีวิต ของแต่ละฝ่าย มิใช่เพียง ของแต่ละคน
ยังมี คนที่รัก เราอีกมาก อยู่ข้างหลัง
คนเหล่านั้น จักต้องอยู่ ร่วมกันไป ในสังคม

อย่าเกลียดกัน อย่าฟาดฟัน กันให้ถึงตาย
ตายไม่ได้ เกลียดไม่ได้ อย่าทำร้ายกัน

เพราะความตาย ของทุกฝ่าย คือความตาย ของสังคม
เพราะความตาย ของทุกฝ่าย คือความตาย ของเราทุกคน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: