ในหมู่บ้านกลางหุบเขา

November 21, 2009

ดอกไม้ป่าหญ้าผุดขึ้น
จากบันไดปะรำโบราณ
อาทิตย์อัศดงท่ามกลาง
ขุนเขารกทึบ
รวงรังครั้งหนึ่งอยู่ใต้
ชายคางดงามแห่งราชวัง
ของเจ้าชายหนุ่ม
ค่ำนี้ เหล่านางแอ่นเหิน
ไปมาระหว่างบ้าน
ของคนตัดฟืนและคนงานเหมือง

โบราณโพ้นไกลกว่าขั้นบันได
คือทิวกำแพงหินใหญ่
ทอดแนวแห้งกว้างไกล
ปกคลุมด้วยหญ้ามอสและตะไคร่
หากท่านย่างเข้าไป
ด้วยนิ่งเงียบและเลียนเสียงของพวกมัน
ท่านสามารถสนทนาได้ทั้งวัน
กับกบเขียดที่อาศัย ที่นั้นแล

หวางฮั่งกัง
—————————-
IN THE MOUNTAIN VILLAGE

Wild flowers and grass grow on
The ancient ceremonial
Stairs. The sun sets between the
Forested mountains. The swallows
Who nested once in the painted
Eaves of the palaces of
The young prince are flying
This evening between the homes
Of woodcutters and quarrymen.

More ancient by far than the stairs
Are the cyclopean walls
Of immense dry laid stones covered
With moss and ferns. If you approach
Quietly and imitate their
Voice, you can converse all day
With the tree frogs who live there.

WANG HUNG KUNG

Kenneth Rexroth, ed. Love and The Turning Year : One Hundred More Poems from the Chinese, NY, USA : New Directions Books. 1970, p.119

Advertisements

สองล้อ สายน้ำ

November 21, 2009

เสียงล้อบดถนน
จิตสงบนิ่ง ฟังเสียงลมพัดผ่านหู
ฉันกำลังอยู่ในทุ่งโล่ง
ฟ้ากว้างแจ่มชัด แดดระอุแรงจ้า
ฉันยังคงปั่นต่อไป
เลาะเลียบริมน้ำและแนวไม้
บนเส้นขอบคั่นสองเมือง
สระบัวสะพรั่งตรงหน้า
ทิวแถวมะพร้าวทอดแนวอยู่ลิบลิบ
ณ ที่ซึ่งร้างไร้ผู้คน
บนเส้นทางที่ไม่รู้จัก
เปิดสู่ความสดใหม่ของเปลวแดด

มือวักสายน้ำลูบกาย
จักรยานยืนนิ่ง ณ ศาลาริมน้ำ
ท้องน้ำกว้างไหลเอื่อย
นั่งนิ่งเหนือผิวน้ำ
ปล่อยจิตลอยสู่ที่น้ำไหลมา
ปล่อยใจสู่ปลายทางที่น้ำไหลไป
ห่างเร้นออกจากอารยธรรม
พร้อมจักรยานคู่ใจ มองออกไปในท้องน้ำ
ผิวน้ำกระเพื่อมไหวระยิบระยับ
สูดรับความกว้างใหญ่ของผืนดินและแ่ผ่นฟ้า
สูดรับมาวิถีแห่งชลาลัย


อันตรธาน

May 5, 2009

เวิ้งว้าง
เวียนวน
ขุ่นข้น
เคลือบคลุม
ซับซ้อน
ยุ่งเหยิง
ดิบเถื่อน
ดารดาษ
แจ่มกระจ่าง
แผ่วเบา
ว่างเปล่า
…บรรพกาล

หมายเหตุ : เปลี่ยนชื่อบทกวีจาก “บรรพกาล” เป็น “อันตรธาน” เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2552


ฝนฤดูใบไม้ผลิ

March 3, 2009

ฝนดีรู้จักฤดูของตน
มาถึง ณ ปลายฤดูใบไม้ผลิ
โปรยปรายในสายลมอ่อนยามราตรี
อย่างแผ่วเบาพร่างพรมทั่วทุกสิ่ง
ในคืนมืด เมฆดำทมึนดังบาทวิถี
มีเพียงแสงตะเกียงแวมวับอยู่บนเรือ
ถึงเช้า ด้วยเปียกชุ่มทั่วเรือนกาย
เหล่าดอกไม้คอตกเพราะหัวหนัก

ตู่ฟู่
……………………………………..

SPRING RAIN

A good rain knows its season.
It comes at the edge of Spring.
It steals through the night on the breeze
Noiselessly wetting everything.
Dark night, the clouds black as the roads,
Only a light on a boat gleaming.
In the morning, thoroughly soaked with water,
The flowers hang their heavy heads.

Tu Fu

Kenneth Rexroth, ed. Love and The Turning Year : One Hundred More Poems from the Chinese, NY, USA : New Directions Books. 1970, p. 62


เยือนอารามแห่งลางดี

February 20, 2009

ฉันควบม้าก่อนไก่ขัน
ยามถึงอาราม
ระฆังย่ำค่ำกังวาน
กำยานโชยกลิ่นในอากาศนิ่ง
พระจันทร์ลอยเหนือชายป่า
เรือนพักของเหล่าบุรุษแห่งสันติและวินัย
ให้ฉันอาศัยจนอรุณรุ่ง
คืนนี้ไม่มีใครติดตาม
บนหนทางสู่ป่าลึก
มีเพียงเสียงพระสวดมนต์
ก้องอยู่ในหมู่ไม้ที่มืดลง

โดย หลู่ฉี

……………………

Visit to the Monastery of Good Omen

I take horse before cockcrow
And arrive at the monastery
As the evening bell is ringing.
The smell of incense
Permeates the quiet air.
The new moon sets over the edge of the forest.
The home of the men of peace and order
Has been loaned to me
As refuge until day dawns.
No one will follow me tonight
Along the road through the deep fir forest.
Only the chanting of the monks
Echoes between the darkening trees.

by Lu Chi

……………………

from Kenneth Rexroth, ed. Love and The Turning Year : One Hundred More Poems from the Chinese, NY, USA :New Directions Books. 1970, p.30


%d bloggers like this: